تفسیر نور

الم (1)

درباره‏ حروف مقطّعه، اقوال مختلفى گفته شده است، از جمله:

1 قرآن، معجزه‏ الهى از همين حروف الفبا تأليف يافته كه در اختيار همه است، اگر مى‏ توانيد شما نيز از اين حروف، كلام معجزه‏ آميز بياوريد.

2 اين حروف، از اسرار بين خداوند و پيامبر است و مطابق بعضى روايات رموزى است كه كسى جز خداوند نمى‏ داند.

**********************************************************************

ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ (2)

آن كتاب (با عظمت كه) در (حقّانيت) آن هيچ ترديدى راه ندارد، راهنماى پرهيزگاران است.

نكته‏ ها:

 «لا رَيْبَ فِيهِ» يعنى در اينكه قرآن از سوى خداست، شكّى نيست. زيرا مطالب آن به گونه ‏اى است كه جايى براى اين شكّ و ترديد باقى نمى‏ گذارد و اگر شكّى در كار باشد، بخاطر سوء ظن و روحيّه لجاجت افراد است.

هدف قرآن، هدايت مردم است و اگر به مسائلى از قبيل خلقتِ آسمان‏ها و زمين و گياهان و حيوانات و «اشاره كرده به خاطر آن است كه توجّه مردم به آنها، موجب توجّه به علم و قدرت و حكمت خداوند گردد.

 در قرآن به موضوعات طبيعى، كيهانى، تاريخى، فلسفى، سياسى و صنعتى اشاراتى شده، ولى هدف اصلى هدايت است.

قرآن وسيله هدايت همه مردم است «هُدىً لِلنَّاسِ» همانند خورشيد بر همه مى‏ تابد، ولى تنها كسانى از آن بهره مى‏جويند كه فطرتِ پاك داشته و در برابر حقّ خاضع باشند «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ » هم چنان كه نور خورشيد، تنها از شيشه‏ تميز عبور مى‏ کند، نه از خشت و گِل. لذا فاسقان ، ظالمان، كافران، دل‏مردگان ، مسرفان و تكذيب كنندگان از هدايت قرآن بهره ‏مند نمى‏ شوند.

**********************************************************************

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ (3)

 (متّقين) كسانى هستند كه به غيب ايمان دارند و نماز را به پاى مى‏ دارند و از آنچه به آنان روزى داده‏ايم، انفاق مى‏ كنند.

نكته‏ ها:

قرآن، هستى را به دو بخش تقسيم مى‏كند: عالم غيب  و عالم شهود. متّقين به كلّ هستى ايمان دارند، ولى ديگران تنها آنچه را قبول مى‏ كنند كه برايشان محسوس باشد. حتّى توقّع دارند كه خدا را با چشم ببينند و چون نمى‏ بينند، نمى‏ خواهند به او ايمان آورند. چنان كه برخى به حضرت موسى گفتند: «لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً»

پيام‏ها:

1 ايمان، از عمل جدا نيست. در كنار ايمان به غيب، وظايف و تكاليف عملى مؤمن بازگو شده است. «يُؤْمِنُونَ» «يُقِيمُونَ» «يُنْفِقُونَ»

2 انفاق بايد از مال حلال باشد، چون خداوند رزق هر كس را از حلال مقدّر مى‏ كند.

3 . اگر باور كنيم كه همه نعمت‏ها از خداست، بهتر مى ‏توانيم قسمتى از آن را انفاق كنيم.

**********************************************************************

وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ (4)

و آنان به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو (بر پيامبران) نازل گرديده، ايمان دارند و هم آنان به آخرت (نيز) يقين دارند.

پيام‏ها:

1 ايمان به تمام انبيا و كتب آسمانى، لازم است. زيرا همه آنان يك هدف را دنبال مى‏ كنند.

**********************************************************************

أُولئِكَ عَلى‏ هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (5)

تنها آنان از جانب پروردگارشان بر هدايت اند و آنان همان رستگاران هستند.

**********************************************************************